Στην σημερινή κοινωνία, όπου η επιτήδευση, η προπαγάνδα και η χειραγώγηση έχουν διαβρώσει κάθε πτυχή της ζωής μας, δεν είναι μη αναμενόμενη η ξεδιάντροπη πρακτική του Συστήματος να προωθεί την χρήση των νόμιμων ναρκωτικών, όπως το αλκοόλ, τα τσιγάρα, οι θύλακες νικοτίνης, τα ηλεκτρικά τσιγάρα κ.λπ.. Πρόκειται για μια στρατηγική που αποσκοπεί στην δημιουργία σκλάβων του συστήματος, σκλάβων εξαρτημένων από τις ουσίες που το ίδιο τους παρέχει και, κατά συνέπειαν, αδυνάμων να αντιδράσουν και να αντισταθούν.
Το αλκοόλ, τα τσιγάρα, τα κοινωνικά δίκτυα ιστού, καθώς επίσης το νόμιμο δωρεάν πορνό, συνήθως όλα εβραιοκρατούμενα, είναι τα πιο επικίνδυνα νόμιμα ναρκωτικά. Καταστρέφουν την ψυχική και την σωματική υγεία των νέων του λαού μας, οδηγούν σε εθισμό, έλλειψη συγκέντρωσης, δυναμισμού, διάθεσης για αγώνα και, τελικά, σε οικονομική και κοινωνική υποδούλωση.
Παρά τα με επιστημονικές έρευνες καλώς τεκμηριωμένα αρνητικά αποτελέσματά τους όλες οι κυβερνήσεις συνεχίζουν να επιτρέπουν την διαφήμισή τους. Γιατί; Μη ξεχνάτε ότι στην ζωή μόνο ένας θέλει ειρήνη και ησυχία: Το εγκαθιδρυμένο καθεστώς! Τα θύματα του καθεστώτος (εφ᾿ όσον υπάρχει η στοιχειώδης αντίληψη να αντιληφθούν ότι είναι τέτοια, ατομικώς και συλλογικώς) απαιτούν αλλαγή, ανατροπή και επανάσταση! [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Δεν έχουμε παρά να συγχαρούμε για το θάρρος της την Πολωνή ευρωβουλευτή Εύα Ζαγιάτσοβσκα, που ανήκει στο (χαρακτηριζόμενο από τα συστημικά μ.μ.ε. ως «ακροδεξιό») κόμμα «Konfederacja Wolność i Niepodległość»! Λίγο πριν ξεκινήσει η ψηφοφορία για την εκλογή για την θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εξεφώνησε την παρακάτω, γεμάτη αλήθειες, ομιλία, με την οποία επετέθη με δριμύτητα στην Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν:
«Κυρία Φον ντερ Λάιεν είναι ο καιρός να σας πει κάποιος άμεσα τι σκέφτεται η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών για εσάς. Είστε το πρόσωπο του ευρωπαϊκού Πράσινου νόμου, που καταστρέφει την ευρωπαϊκή οικονομία και μετατρέπει την Ευρώπη σε υπαίθριο μουσείο, που καταστρέφει τη γεωργία και οδηγεί την Ευρώπη σε οικονομικό τέλμα. Είστε το πρόσωπο της κλιματικής τρέλας, που οδηγεί εμάς τους Ευρωπαίους να γινόμαστε όλο και πιο φτωχοί. Τέλος, είστε το πρόσωπο του νόμου περί μετανάστευσης και σας απευθύνομαι ως γυναίκα προς γυναίκα και σαν μάνα σε μάνα. Πώς μπορείτε να μην ντρέπεστε προάγοντας κάτι σαν το Σύμφωνο Μετανάστευσης, που οδηγεί εκατομμύρια γυναίκες και παιδιά να αισθάνονται πως απειλούνται μέσα στις ίδιες τους τις πόλεις; Είστε υπεύθυνη για κάθε βιασμό, για κάθε επίθεση και για κάθε τραγωδία που προκλήθηκε από τους παράνομους μετανάστες, διότι εσείς είστε που καλείτε αυτούς τους ανθρώπους στην Ευρώπη. Και γι’ αυτά που κάνατε, θα έπρεπε να πάτε στη φυλακή και όχι στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ξέρετε τι σκεφτόμαστε για το Ευρωπαϊκό Πράσινο Σύμφωνό σας; Αυτό. Ξέρετε τι σκεφτόμαστε για το Σύμφωνο Μετανάστευσης;Αυτό!» πρόσθεσε σε έντονο ύφος, σκίζοντας δύο κομμάτια χαρτιά.
Ολοκληρώθηκε χθες, 14.07.2024, το τσίρκο που κατ΄ ευφημισμόν εξακολουθεί να ονομάζεται «Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου», αν και οι περισσότερες ομάδες των χωρών της δυτικής Ευρώπης, με προεξέχουσα την Γαλλία, θα μπορούσαν κάλλιστα να εκπροσωπούν κράτη της υποσαχάριας Αφρικής. Όμως, το θλιβερό θέαμα των νέγρων και των αποσδιορίστου φυλετικής προελεύσεως υβριδίων, με το εθνόσημο των πάλαι ποτέ υπερήφανων υπερδυνάμεων όπως η Γαλλία, η Αγγλία και η Γερμανία στο πέτο, ωχριά απέναντι στο άθλιο θέαμα που παρουσίαζαν οι εξέδρες κατά την διάρκεια των αγώνων αυτών των ομάδων.
Αν και η φανατική οπαδική ενασχόληση με το ποδόσφαιρο ούτως ή άλλως προϋποθέτει ιδιαιτέρως χαμηλή νοημοσύνη και ακόμα χαμηλότερο πολιτιστικό επίπεδο, το θέαμα των κατά 99% λευκών Γάλλων, Άγγλων, Γερμανών, Ολλανδών και άλλων λοβοτομημένων Ευρωπαίων να εκστασιάζονται με τις ενέργειες των νεγροειδών εκπροσώπων των εθνών τους, μόνο αηδία, θλίψη και άκρατη απαισιοδοξία σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης μπορεί να προκαλέσει. Η φυλετική σύνθεση των ανθρώπων στις εξέδρες παρέπεμπε στο παρελθόν, ενώ η αντίστοιχη σύνθεση εντός των γηπέδων παρέπεμπε στο παρόν και στο μέλλον της Ευρώπης. Από την άλλη, η νοητική κατάσταση του αλλόφρονος λευκού όχλου στις εξέδρες καταδεικνύει μια από τις βασικές αιτίες του πρωτοφανούς ξεπεσμού της Γηραιάς Ηπείρου, ήτοι τον εκχυδαϊσμό των μαζών. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι του 20ου αιώνος (επρόκειτο κατά βάσιν για ευρωπαϊκούς πολέμους), εκτός από την συντριβή της Ε/Σ Γερμανίας, εσήμαναν την αποδυνάμωση των έως τότε παραδοσιακών ευρωπαϊκών δυνάμεων πλανητικής εμβελείας (Μ. Βρετανίας και Γαλλίας) και την ανάδειξη δύο νέων υπερδυνάμεων (Η.Π.Α. – Ε.Σ.Σ.Δ.), οι οποίες έκτοτε απεδύθησαν εις αδυσώπητο μεταξύ τους πολιτικό, στρατιωτικό και οικονομικό ανταγωνισμό, πολώνοντας μετά το τέλος του Β’ παγκοσμίου πολέμου το σύνολο της υφηλίου σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα. Αυτή η πόλωση έμεινε γνωστή στην ιστορία ως «ψυχρός πόλεμος». Ως γνωστόν, η ραγδαία αποδόμηση και τελικώς η παταγώδης κατάρρευση του ενός εκ των δύο στρατοπέδων (του Ανατολικού, με ηγέτιδα την Ε.Σ.Σ.Δ.) κατά το διάστημα των ετών 1989-1992, ανέδειξε την πλανητική κυριαρχία του Δυτικού στρατοπέδου με προεξάρχουσες τις Η.Π.Α., μίας ιμπεριαλιστικής δηλαδή υπερδυνάμεως αδιαμφισβητήτου ισχύος με χαρακτήρα παγκοσμίου αυτοκρατορίας, και την εμμονική προσπάθεια επιβολής του πολιτικού και οικονομικού μοντέλου της απανταχού της γης.
Η πλανηταρχία των Η.Π.Α. εσχάτως δοκιμάζεται και αμφισβητείται από ένα αναδυόμενο σύμπλεγμα, ασιατικών κυρίως, δυνάμεων (Κίνα, Ιράν, Β. Κορέα) ή ημι-ασιατικών (Ρωσική Ομοσπονδία), οι οποίες σχηματοποιούν, προοδευτικώς, μία συμμαχία αντίρροπη προς την Δυτική-Αμερικανική κοσμοκρατορία. Αυτή η νέα κατάσταση, που δεν έχει πλήρως αποκρυσταλλωθεί, χαρακτηρίζεται ως «πολυπολικός κόσμος» και συνιστά την αυγή μίας νέας εποχής της ανθρωπότητος, της οποίας είναι δύσκολο να προβλεφθούν τα τελικά χαρακτηριστικά και τα σημεία νέας πλανητικής ισορροπίας. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Είμαι βέβαιος ότι, αρκετοί, φίλοι και κάποιοι «πολύ φίλοι» διαβάζοντας αυτό το κείμενο θα πουν με ένα στόμα: «μα για ποιους τα λες αυτά…»
Φίλτατοι αναγνώστες, αν αποδεχτούμε πως σκέψεις και προβληματισμοί περί της κοινωνικής ρώμης και υγείας δεν βρίσκουν κοινό, δεν βρίσκουν ευήκοα ώτα, δεν φυτεύουν έναν εύελπι σπόρο και δεν προκαλούν σκέψη, τότε αυτομάτως αποδεχόμεθα πως η Ελληνικότης έχει εκλείψει. Πως η γλώσσα μας έχει πεθάνει. Πως η ιστορία μας είναι μυθολογία και πως οι παραδόσεις δεν είναι εθνοκοινοτικό απόσταγμα, αλλά πανηγύρια…
Οι ελάχιστες δικές μου προσπάθειες λοιπόν και οι προσπάθειες πολλών άλλων, πραγματικά σημαντικών ανθρώπων, για την σκιαγράφηση μιας κοινωνικής στέγης, κάτω από την οποία θα προστατευθεί το κύτταρο της κοινωνίας και του Έθνους, υψώνονται ως τιτάνιοι κυματοθραύστες στο νεομαρξιστικό αφήγημα της μαζικοποίησης, της αποχαύνωσης, της αμορφωσιάς, της παραλυσίας και της εξαρτημένης από ουσίες κοινωνικής χίμαιρας, στην οποία κάποιοι θυσιάζουν το μέλλον όχι μόνο των Ελλήνων αλλά και των αδελφών Ευρωπαϊκών Εθνών. Και με τον όρο «θυσία» αναφέρομαι στην τελετουργική ανθρωποθυσία επί βωμού, από φυλές κανιβάλων.
Αυτό ήταν. Κομήτης ήταν και πέρασε. Ναι, είχε μεγάλη και μακριά ουρά, αλλά πέρασε. Ναι, κάποιες στιγμές είχε και λαμπερή ουρά, αλλά… πέρασε.
Αυτό που έχουμε συνηθίσει να λέμε « ο χώρος» ή ο «πατριωτικός ή εθνικιστικός χώρος» στις τελευταίες ευρωβουλευτικές εκλογές, μας τελείωσε.
Στις μέρες μας, αυτός ο χώρος έσυρε τα υπολείμματα των δεκαετιών 1940-1970, μέσα από την ανήλια εποχή της μεταπολίτευσης. Μια πολιτική εποχή που δημιούργησε εκατοντάδες σοσιαλ-αριστερούς και κεντρο- δεξιούς πολιτικούς, ευθέως υπευθύνους για την κατάντια της χώρας, αλλά καμμίαν απολύτως πολιτική μορφή του εθνικιστικού χώρου. Μεγάλο πρόβλημα για το έθνος η ιδεολογική και πολιτική πενία των ημερών μας.
Η αποτίμηση του αποτελέσματος των προσφάτων ευρωεκλογών αφορά αφ’ ενός μεν την μεγάλη εικόνα, την γενική τάση που παρατηρείται στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε., αφ’ ετέρου δε την περίπτωση της ελλαδικής πολιτικής σκηνής με τα ειδικά χαρακτηριστικά της.
Αυτό που συνέβη γενικώς στις χώρες της Ε.Ε. και ιδίως στις τρεις μεγαλύτερες σε πληθυσμό, σε οικονομική δύναμη και πολιτική εμβέλεια χώρες, ήτοι στην Γαλλία, στην Γερμανία και στην Ιταλία, είναι η άνοδος της λεγομένης «ακροδεξιάς», η οποία χαρακτηρίζεται από τα συστημικά μ.μ.ε. ως «πολιτικός σεισμός», που «προκαλεί μεγάλη ανησυχία»… (γιατί άραγε;).
Στην Γαλλία το κόμμα της Μαρίν Λεπέν κατήγαγε περιφανή νίκη με ένα εντυπωσιακό 32% έναντι 15% του κόμματος του προέδρου Μακρόν, ο οποίος, μη μπορώντας να παρακάμψει την εκλογική συντριβή του κόμματός του, ανακοίνωσε άμεσα την προκήρυξη πρόωρων βουλευτικών εκλογών. Στην Γερμανία το AfD ξεπέρασε το κυβερνῶν SPD (!) ερχόμενο δεύτερο, μετά τους χριστιανοδημοκράτες (πρώτο στα περισσότερα κρατίδια της πρώην ανατολικής Γερμανίας). Στην Ιταλία, το κόμμα «Αδέρφια της Ιταλίας» της Μελόνι εκτόξευσε την δύναμή του με ποσοστά τα οποία, αθροιζόμενα με την πολιτικώς συναφή «Λέγκα του Βορρά», πλησιάζουν το 40%. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Κάποτε ήταν γνωστοί ως αθίγγανοι, τσιγγάνοι ή γύφτοι. Οι ονομασίες αυτές έχουν, για προφανείς λόγους, συνδεθεί στο υποσυνείδητο της μάζας με κάτι το αηδιαστικό, κάτι το μιαρό. Οπότε, αργότερα, ελέω πολιτικής ορθότητος, καθιερώθηκε η ονομασία «Ρομά». Η αλλαγή της ονομασίας ίσως αρχικά κατάφερε να τους ξεπλύνει μερικώς από το στίγμα της παραβατικότητος, αλλά αυτό δεν διήρκησε πολύ. Η αέναη και διαρκώς όλο και πιο ανεξέλεγκτη εγκληματική τους δράση γρήγορα συνέδεσε και την ονομασία «Ρομά» με την πραγματική τους φύση. Οπότε, ποια λύση σκαρφίστηκε το Σύστημα που φανατικώς τους υποστηρίζει; Μα φυσικά να αφαιρέσει οποιαδήποτε αναφορά, υπό οιοδήποτε όνομα, στην «ευπαθή» κοινωνική ομάδα. Δεν υπάρχουν πλέον εγκληματίες τσιγγάνοι, ούτε γύφτοι, ούτε «Ρομά». Υπάρχουν «γηγενείς», «Έλληνες», ομάδες νεαρών, εγκληματικά στοιχεία, «κυνηγοί μετάλλων» κτλ.
Προ ολίγων ημερών, δύο μέλη οργανώσεως εθελοντών για τον καθαρισμό των δασών από σκουπίδια εδέχθησαν απρόκλητη και βάναυση επίθεση στην Πάρνηθα, και συγκεκριμένα πλησίον της Φυλής, από «ομάδα νεαρών», όπως τα ίδια τα θύματα και όλα τα ΜΜΕ αποκαλούν τους θύτες της επιθέσεως.[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]
Καθώς η Ελλάς έχει εισέλθει στην τροχιά των επικειμένων ευρωεκλογών, ήτοι των εκλογών για την ανάδειξη εκπροσώπων κάθε χώρας στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, εντείνεται όλο και περισσότερο η αίσθηση του πολιτικού αδιεξόδου στο οποίο έχει περιέλθει όλη η Ευρώπη· ενός αδιεξόδου που συνδέεται άμεσα με την ίδια την ιδρυτική κυρίαρχη ιδεολογία, τον πολιτικοοικονομικό προσανατολισμό και τους (περίπου δικτατορικούς) θεσμούς της ψευδεπιγράφου «Ευρωπαϊκής Ενώσεως» (που όλο και περισσότερο ομοιάζει με την, αλήστου μνήμης, Σοβιετική Ένωση…), μίας ενώσεως θεμελιωμένης σε οικονομίστικη-υλιστική βάση, θεμελιωμένης στο ιδεολογικό βάθρο του Διαφωτισμού, στα δόγματα του ρασιοναλισμού, του λιμπεραλισμού και του εξισωτισμού, δυνάμει των οποίων κατακρημνίζεται προς την προοπτική της γκρίζας ομογενοποιήσεως, ήγουν, της απαλείψεως του εθνοπολιτισμικού πλούτου, της ετερότητος και ποικιλότητος των ιστορικών ευρωπαϊκών εθνών και των ιστορικών ταυτοτήτων με τις οποίες αυτά τα έθνη είναι εγγενώς ταυτόσημα – και, ακόμη περισσότερο, στην βάση του εφιαλτικού «Σχεδίου Kalergi», καθώς έχει ανοίξει διάπλατα τις πύλες της στα απειράριθμα στίφη των κάθε λογής αλλοφύλων-εποίκων (δήθεν «προσφύγων»), που εισβάλλουν κι εγκαθίστανται μαζικώς στην Ευρώπη, μεταβάλλοντας άρδην την βιολογική της βάση και την πολιτισμική της υπόσταση!
Βλέπουμε λοιπόν μία €.€., που ομοιάζει με έναν άγαρμπο και κλυδωνιζόμενο οικονομικό γίγαντα (με την άλλοτε οικονομική ισχύ της να φθίνει πλέον δραματικώς…), να στηρίζεται σε σαθρά πολιτικά πόδια ένεκα της καταφανούς απουσίας ευρωπαϊκής ηγεσίας, εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής αμύνης (βλέπε απροθυμία δημιουργίας ευρωπαϊκού στρατού απεξαρτημένου από την αμερικανονατοϊκή κηδεμονία), καθιστάμενη απλώς ένα χρήσιμο γρανάζι στον παγκόσμιο μηχανισμό διεθνούς υποτελείας, που ενορχηστρώνει (μεταπολεμικώς) ο υπερατλαντικός πάτρων της Ευρώπης, οι ΗΠΑ.
Η αυτοκαταστροφική πολιτική στην οποία εξωθήθηκε η Ε.Ε. από τις ΗΠΑ εναντίον της Ρωσίας (αλλά και του ιδίου της εαυτού, δίκην μπούμερανγκ), μαζί με την παθητική κι ενεργό συνέργεια της Ε.Ε. στην εισβάλλουσα αφροαραβική πλημμυρίδα δείχνουν ξεκάθαρα τον πολιτικό νανισμό αλλά και την ουσιώδη εγγενή αντι-ευρωπαϊκότητα της €.€. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]